Zuid-Amerika Midden-Amerika Cariben

La Chispa is dé website voor liefhebbers van Latijns Amerika. Journalistiek, betrokken, informatief, scherp. Een interactieve community met echte chispa: levendig en met passie.

Politiek & Maatschappij

De vijf Colombiaanse presidentskandidaten in het kort

Datum : 20/05/2014
Auteur : Nico Verbeek
Land : Colombia

De vijf Colombiaanse presidentskandidaten in het kort

Bij de Colombiaanse presidentsverkiezingen komende zondag 25 mei dingen vijf kandidaten mee. Naar alle waarschijnlijkheid gaat de strijd tussen zittende president Juan Manuel Santos en Oscar Iván Zuluaga, de marionet van voormalig president Uribe.

Juan Manuel Santos – De man zonder eigenschappen
De huidige president Santos komt uit een vooraanstaande Bogotaanse familie van ministers en oud-presidenten. Zijn familie was tot voor kort eigenaar van het belangrijkste dagblad van Colombia, El Tiempo. Santos werkte jarenlang als journalist en was daarna verschillende keren minister, onder andere van Buitenlandse Handel, Financiën en Defensie, onder verschillende presidenten. In 2010 werd hij, met steun van toenmalig president Álvaro Uribe én van de specialist in smerige politieke campagnes, J.J. Rendón, tot president gekozen. Santos is afkomstig uit de Liberale Partij, maar staat bekend als een pragmatische politicus en technocraat. Critici zouden zeggen: een opportunist, een man zonder principes die met alle politieke winden meewaait.

Oscar Iván Zuluaga – De marionet van Uribe
Zuluaga is de kandidaat van het Democratisch Centrum, de politieke partij die ex-president Álvaro Uribe oprichtte, omdat zijn eigen partij, de Partij van de U, door zijn opvolger Santos werd gekaapt. Zuluaga won de kandidatuur op een partijcongres dat werd gemanipuleerd door medestanders van Uribe. Zuluaga is een econoom met een bijzonder grijze uitstraling. Hij was onder andere raadslid en burgemeester van zijn geboorteplaats Pensilvania in de koffiestreek en daarna senator en medeoprichter van de Partij van de U. Hij was een succesvol minister van Financiën in de tweede regering-Uribe (2006-2010). Van Zuluaga wordt verwacht dat hij doet wat Santos vier jaar geleden weigerde: de bevelen van opperbaas Uribe op de voet opvolgen.

Clara López – Links en kansloos
Clara López is de kandidaat van het Polo Democrático Alternativo, de enige linkse partij die meedoet aan de verkiezingen. Ze wordt gesteund door de Unión Patriótica, de linkse partij die in de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw werd uitgeroeid door paramilitairen en narcos – duizenden leden kwamen daarbij om het leven. López was in 2010 vicepresidentskandidaat van Gustavo Petro voor de verkiezingen van dat jaar. Ze speelde een belangrijke rol in haar partij en werd in januari 2012 tijdelijk benoemd tot plaatsvervangend burgemeester om haar partijgenoot Samuel Moreno te vervangen, die moest aftreden vanwege een omvangrijk corruptieschandaal. Ze staat bekend als een principieel politica en een goed bestuurder. Probleem is dat links geen enkele kans maakt bij deze verkiezingen.

Enrique Peñalosa – De groene hoop
Enrique Peñalosa is kandidaat namens de Groene Alliantie, een samengaan van de oude Groene Partij en de zogenaamde Progresistas, de politieke beweging van de huidige burgemeester van Bogotá, Gustavo Petro. Peñalosa werd in 1997 gekozen tot burgemeester van Bogotá en redde deze stad uit de klauwen van de corrupte en cliëntelistische politici. Hij gaf de stad een nieuw aanzien, onder andere door projecten van stadsvernieuwing en een nieuw systeem van openbaar vervoer. Als praktisch politicus is hij nooit succesvol geweest. Hij begon bij de Liberale Partij, maar in 2009 sloot hij zich aan bij de Groene Partij. Peñalosa leek even een kanshebber te zijn en steeg tijdelijk flink in de peilingen. Maar inmiddels is die steun afgebrokkeld en zelfs delen van zijn eigen partij, de Groene Alliantie, steunen hem niet. Hij is een niet-traditionele, niet-cliëntelistische en onafhankelijke politicus en zou een geweldige president zijn.

Marta Lucía Ramírez – Zonder marmelade
Ramírez is de officiële kandidaat van de Conservatieve Partij. Ze was minister van Buitenlandse Handel, ambassadeur in Frankrijk en de enige vrouw die tot nu toe de post van minister van Defensie heeft bekleed, in de eerste regering van president Uribe. In 2006 werd ze gekozen in de Senaat. Als minister van Defensie was ze de architect van de roemruchte ‘democratische veiligheid’, de strategie van de toenmalige regering Uribe om de veiligheid in het land terug te brengen en de invloed van de guerrilla terug te dringen. Ze werd gekozen tot presidentskandidaat tijdens de conventie van de Conservatieve Partij, maar een groot deel van de conservatieve politici steunen haar niet vanwege haar oppositie tegen de regering-Santos. De meerderheid van de conservatieve parlementsleden steunt president Santos en niet Ramírez, omdat ze niet genoeg kunnen krijgen van de zogenaamde ‘marmelade’, zoals het omkopen van politici tegenwoordig genoemd wordt.

Lees ook het artikel over de verkiezingen, de column en het interview met Antonio Ungar en de recensie van diens boek De president.

Bookmark and Share

Bekijk ook


Terug