Zuid-Amerika Midden-Amerika Cariben

La Chispa is dé website voor liefhebbers van Latijns Amerika. Journalistiek, betrokken, informatief, scherp. Een interactieve community met echte chispa: levendig en met passie.

Kunst & Cultuur

Vloerkleden van restleer

Duurzaam design van Manon Juliette

Datum : 22/06/2011
Auteur : Simone Kalkman
Land : Brazilië

Vloerkleden van restleer

Feliz! Zo heten de vloerkleden van Nederlandse ontwerpster Manon Juliette. De naam, die in het Portugees gelukkig betekent, verwijst naar de Braziliaanse producenten. In een leerwerkplaats in de stad Mogi dos Cruzes, vlakbij São Paulo, maken gehandicapten en kansarme jongeren de designkleden.

Waar komt het idee voor dit project vandaan?

“Ik geloof in het idee dat design op een fairtrade manier gemaakt kan worden. Het probleem is dat veel fairtrade producten een ‘geitenwollensokken’-imago hebben. Dit wil ik vermijden. Ik wil niet dat mensen het kopen omdat het fairtrade is, maar omdat het een mooi en kwalitatief goed product is.”

Hoe ben je met dit idee in Brazilië terecht gekomen?

“Ik was bezit met dit idee van fairtrade, en heb toen verschillende projecten benaderd. Uiteindelijk heb ik voor Brazilië gekozen omdat die cultuur me aanspreekt. Via een Braziliaanse organisatie ben ik in contact gekomen met een ngo vlakbij São Paulo die de positie van gehandicapten wil verbeteren. Ze hebben onder andere een leerwerkplaats, waar gehandicapten en jongeren werken. Met hen ben ik eerst tassen gaan ontwerpen. De productie daarvan bleek echter vaak fout te gaan, omdat er weinig mensen waren die de naaimachines konden bedienen. Toen wilde ik een product gaan maken waarvoor geen naaimachine nodig is.”

Waarom heb je voor vloerkleden gekozen?

“Het idee voor de kleden komt van het bladerdek dat wij in Nederland in de herfst hebben. Ik ben uitgegaan van verschillen tussen Nederland en Brazilië, en die bladeren hebben ze daar niet. Daarnaast wilde ik een techniek die iedereen kan uitvoeren. Bij Feliz worden klavertjes vier met een stansmachine uitgestanst en in elkaar gehaakt zonder extra materiaal. Dit kan door iedereen gedaan worden, en maakt dat de kleden elke gewenste grootte en vorm kunnen zijn.”

Hoe profiteren de Brazilianen die in de werkplaats werken hiervan?

“Alle mensen in de werkplaats krijgen meer betaald dan het minimumloon. Toch is het niet de bedoeling dat ze voor altijd in de werkplaats blijven. We kijken dan ook met de jongeren wat ze willen in hun leven en wat voor studie daarbij past. Met behulp van de ngo kunnen ze die opleiding gaan volgen. Zo hoop ik hen toekomstperspectieven te bieden.”

Je bent in de eerste plaats ontwerpster en geen sociale organisatie, hoe waarborg je de kwaliteit van je producten?

“Dat is soms wel moeilijk. Het leer dat uit de werkplaats was bijvoorbeeld van slechte kwaliteit, net karton. Daarom ben ik contact op gaan nemen met goede meubelfabrikanten en heb ik gevraagd of ik hun restleer mag gebruiken. Ondertussen wordt alleen nog met kwaliteitsleer gewerkt.”

Wat zijn je toekomstplannen?

“Eén doel is dat de werkplaats in Brazilië onafhankelijk kan functioneren, zonder subsidies. Daarnaast wil ik heel graag uitbreiden naar de rest van Brazilië en andere landen. Ik hou mijn ogen open voor investeerders. Daarbij wil ik voortbouwen op bestaande projecten, want zelf iets opzetten kost erg veel tijd. Daarnaast is het prioriteit dat het project in deze leerwerkplaats blijft bestaan. Ik zou dat nooit opgeven om iets anders te beginnen.”

Kijk voor een achtergrondartikel over Manon Juliette en soortgelijke initiatieven in La Chispa 357.

Bookmark and Share

Bekijk ook


Terug