Zuid-Amerika Midden-Amerika Cariben

La Chispa is dé website voor liefhebbers van Latijns Amerika. Journalistiek, betrokken, informatief, scherp. Een interactieve community met echte chispa: levendig en met passie.

Het verleden rust niet

Auteur : Nico Verbeek
Land : Colombia

Het verleden rust niet

Afgelopen week werden maar liefst twee boeken gepubliceerd die, in een ander tijdsgewricht, voor grote sensatie zouden hebben gezorgd. Grote koppen in de krant en columnisten die dagenlang nergens anders over zouden schrijven. Maar nu ging het eigenlijk een beetje geruisloos voorbij. Hier en daar een citaat, maar veel méér ook niet.

En het waren toch niet de minste. William Rodríguez was de eerste. Zoon van Miguel Rodríguez Orejuela, leider van het beruchte drugskartel van Cali, die al sinds tien jaar een lange gevangenisstraf uitzit in de Verenigde Staten, samen met zijn broeder in de misdaad, Gilberto. William vertelt dus nu het ‘definitieve’ verhaal over het misdaad-imperium van zijn vader en oom, maar echt veel nieuws levert dat niet op. Hij herhaalt nog maar eens dat ex-president Ernesto Samper dondersgoed wist dat het kartel van Cali zijn presidentscampagne sponsorde en dat het dus helemaal niet achter z’n rug was gebeurd, zoals Samper altijd heeft beweerd.

Ook was daar eindelijk het langverwachte verhaal van Juan Pablo Escobar, de zoon van Pablo Escobar, die nu ook zijn versie van de geschiedenis mag geven. Het aantrekkelijke van deze biografie, in vergelijking met de honderden die al over Escobar zijn geschreven, is dat Juan Pablo over informatie uit de eerste hand moet beschikken. Maar de eerste reacties op het boek zijn niet enthousiast, want echt groot nieuws zit er niet bij. Alleen dat Pablo niet door de politie is omgebracht maar zogenaamd zelfmoord heeft gepleegd en dat Pablo’s broer Roberto een infiltrant van de DEA was. Dat van die zelfmoord is een oude, onzinnige legende, en het tweede verhaal is ook erg onwaarschijnlijk en wordt in het boek ook niet hard gemaakt.

In dezelfde week las ik een interview met een man die altijd aan de andere kant, de goede kant, van de geschiedenis had gestaan. Dat was de journalist Fabio Castillo. Die schreef in 1987 het boek Los Jinetes de la Cocaina (De Ruiters van de Cocaïne). Daarin beschreef hij haarfijn wie de drugshandelaren waren, waar ze vandaan kwamen, welke politici erbij betrokken waren en nog veel meer waarheden achter de drugsindustrie. Alles met naam en toenaam. Castillo was zich bewust dat hij met het boek zijn doodvonnis tekende, want in DIE tijd kenden nog maar weinig mensen de namen van de drugsbaronnen en waren de narco’s nog niet van ongewenste publiciteit gediend. Geen enkele journalist die toen de waarheid over de Colombiaanse maffia durfde te vertellen, was zijn leven zeker.

Nog geen 24 uur nadat het boek uitkwam, hoorde Castillo dat er een contract op zijn leven was gezet. In de achterbak van een auto werd hij vanuit Bogotá naar de Ecuatoriaanse hoofdstad Quito gereden, een reis van een paar dagen. Van daar nam hij het vliegtuig naar Miami, maar hier was hij ook niet veilig en hij vluchtte in een Greyhound-bus naar New York. Daar bleef hij een tijdje, maar daarna dook hij op in Madrid, vervolgens Parijs en tenslotte belandde hij in Londen.

Pas een paar jaar geleden keerde hij weer terug naar Colombia, maar nog steeds houdt hij zich gedeisd en is hij op geen enkel telefoonnummer of e-mail adres te bereiken. Ook is er geen recente foto van hem voorhanden. In het interview dat hij toestond aan het alternatieve tijdschrift Universo Centro, blikt hij terug op zijn carrière en komt tot een trieste conclusie:

“De geschiedschrijving is een loeder in handen van de overwinnaars. Tot nu toe wordt de geschiedenis van de maffia verteld door de maffiosi en hun politieke, economische en sociale knechten. Maar de geschiedenis wordt niet vandaag geschreven, maar binnen twintig of dertig jaar. En dan zal het oordeel worden geveld door andere personen, met een ander perspectief, met minder belangen.”


Terug