Zuid-Amerika Midden-Amerika Cariben

La Chispa is dé website voor liefhebbers van Latijns Amerika. Journalistiek, betrokken, informatief, scherp. Een interactieve community met echte chispa: levendig en met passie.

Roberto tegen de wereld

Auteur : Nico Verbeek
Land : Colombia

Roberto tegen de wereld

Roberto de Jesús Escobar Gaviria, de broer van Pablo, heeft weer eens van zich laten horen. Hij bedreigde de makers van Narcos en zei dat de producers van Netflix voorlopig maar beter konden wegblijven uit Colombia.

Het begon allemaal met de moord in Mexico op Carlos Muñoz, een producer van Netflix, die daar was om locaties te bekijken voor het vierde deel van Narcos. Het leek journalist Seth Abramovitch van The Hollywood Reporter toen een goed idee om Roberto Escobar te bellen en te vragen of de productie van de serie Narcos nog wel veilig is.

Dat had hij misschien beter niet kunnen doen. Niet alleen heeft Roberto al een paar jaar ruzie met Netflix, bovendien is de man een mythomaan die al heel lang het verschil tussen feiten en fictie niet meer ziet. Ook is hij 24 uur per dag bezig met slechts een vraag: hoe kan ik nog wat peso’s slaan uit de nalatenschap van mijn beroemde broer Pablo? Dat wisten ze bij The Hollywoord Reporter kennelijk allemaal niet, met alle gevolgen (en commotie) vandien.

Goede gangster-stijl

Roberto Escobar was boekhouder en een soort-manusje-van-alles in het kartel van Medellín, maar wordt door The Hollywoord Reporter abusievelijk voorgesteld als ‘hoofd sicario's van het kartel’. Kon hij misschien goede raad geven over hoe de acteurs en het productieteam van Narcos zich in de toekomst beter konden beschermen, zo vroeg journalist Seth Abramovitch aan Roberto. Die antwoordde: “Als je verstand hebt, heb je geen wapens nodig. Als je dat niet hebt, heb je ze wel nodig. In dat geval, raad ik aan dat Netflix sicario’s gaat inhuren om hun mensen te beschermen.”

Abramovitch vroeg ook nog of Colombia en Mexico gevaarlijke landen waren om films op te nemen en Roberto zei meteen: “Ik wil niet dat Netflix of een andere filmproducer in Medellín of Colombia een film maakt die over mij of over mijn broer Pablo gaat, zonder de toestemming van Escobar Inc. Dat is erg gevaarlijk. Vooral zonder onze zegen. Want dit is mijn land.”

In 2014 richtte Roberto Escobar het bedrijf Escobar Inc op, bedoeld op de ‘rechten’ te beschermen van de familie Escobar Gaviria. Hij wil dat niemand een film maakt of op een andere manier de naam Escobar gebruikt, zonder dat hij er geld voor ziet. Netflix maakte de serie Narcos zonder zich te bekommeren om de mening te vragen van de familie Escobar en daar wil Roberto wat aan doen. Hij heeft Netflix aangeklaagd en eist een miljard dollar als schadeloosstelling. Volgens hem zijn de twee partijen in gesprek om tot een vergelijk te komen. Hij eindigt, in goede gangster-stijl, met een dreigement: “Als we het geld niet ontvangen, dan maken we een einde aan hun kleine programma’tje. Hun moeders hadden hun zonen beter in hun baarmoeders kunnen laten. Dat is wat wij te zeggen hebben over dat soort mensen als ze het lef hebben naar Colombia te komen.”

Verdienstelijk profwielrenner

Eerlijk gezegd weet ik niet of ze bij Netflix een beetje bang zijn geworden van Roberto of dat ze inmiddels in de gaten hebben gekregen dat ze met een tamelijk gestoord type te maken hebben: een man die van grootspraak houdt, die leeft van het verleden, die het verleden (en de macht) zeker mist, maar die al jaren zelf helemaal geen macht heeft en in het dagelijkse leven moeite heeft om de eindjes aan elkaar te knopen.

Roberto Escobar is de oudere broer van Pablo en speelde geen belangrijke rol in het kartel van Medellín, al had hij als ‘broer van’ wel zijn privileges. Hij zat samen met Pablo opgesloten in luxe-gevangenis De Kathedraal en wist ten tijde van de hoogtijdagen van zijn broer financieel goed te boeren.

Maar na de dood van Escobar in 1993 ging het al snel bergafwaarts met Roberto, die ook wel Osito (Beertje) werd genoemd en behalve gangsterbaas ook een verdienstelijk profwielrenner was. Hij werd opgesloten in een gevangenis in Itaguí, maar daar ontving hij op een ochtend een bombrief, afkomstig van de eeuwige rivalen van Escobars kartel: de broers Rodríguez Orejuela van het kartel van Cali. Osito wist de aanslag te overleven, maar sindsdien is hij praktisch blind en hoort hij ook niet al te best.

Opnieuw rijk worden

Roberto Escobar slaagde er in een buitenhuis in Manizales en een appartement in Medellín over te houden van de gouden tijden van het kartel, maar verder had hij niet veel meer. Fietsen kon hij niet meer en om weer elektricien te worden, zijn oorspronkelijke vak, daar had hij ook weinig zin in. Daarom probeert hij al tientallen jaren om geld te verdienen aan de naam ‘Escobar’ en de erfenis van z’n broer te exploiteren. Hij hechtte geloof aan het verhaal van een veronderstelde ‘verloren’ zoon van Pablo Escobar en zorgde er persoonlijk voor dat Pablo werd opgegraven om de DNA van beiden te vergelijken. Het resultaat was negatief. Ook claimde Roberto een aantal jaar geleden dat hij een geneesmiddel had gevonden tegen het aids-virus en dat hij de rechten van dat wondermiddel bij de bevoegde instanties had vastgelegd. Het bleek een fake-verhaal te zijn.

Het enige wat Roberto nog wat geld heeft opgeleverd is de Narco-tour die hij organiseert in Medellín: dan kunnen toeristen in een busje stappen en worden ze langs belangrijke plekken uit het leven van Pablo Escobar gereden. De tocht eindigt in zijn woning in El Poblado, waar hij een klein museum over Pablo heeft ingericht en waar de deelnemers met Roberto op de foto mogen en waar ze zijn boeken kunnen kopen, voorzien van zijn handtekening uiteraard.

Wat Roberto vooral dwars zit, is dat van al die boeken, films en series over het leven van zijn beroemde broer, hij en zijn familie geen rooie cent terug zien. De makers van Narcos hadden de familie helemaal niet nodig bij het maken van Narcos, ze vroegen niet eens naar informatie ‘uit de eerste hand’ over het leven van Pablo, en dat deed pijn. Opnieuw had hij een kans gemist om (opnieuw) rijk te worden.

Script schrijven

Toen ik een jaar of tien geleden Roberto interviewde voor het schrijven van mijn boek over Pablo Escobar, was hij zuinig met informatie over zijn broer. Hij had niet zoveel zin om erover te praten en alles stond volgens hem al in zijn eigen boek over Pablo. Wel vroeg hij me nog – hij dacht waarschijnlijk dat ik een gringo was – of ik geen contacten had met filmproducers in Hollywood, want misschien was het een goed idee om een film te maken over het leven van Pablo. Ik zou het script mogen schrijven, en hij zou de rechten van de film bezitten. Het is er nooit van gekomen…


Terug