Zuid-Amerika Midden-Amerika Cariben

La Chispa is dé website voor liefhebbers van Latijns Amerika. Journalistiek, betrokken, informatief, scherp. Een interactieve community met echte chispa: levendig en met passie.

Vrije tijd & Toerisme

Ineens voetbalinternational voor Bonaire

Datum : 24/11/2019
Land : Bonaire

Ineens voetbalinternational voor Bonaire

Plots zijn de Gennepenaren Teun Martens en Tom Verbeek international van Bonaire, een eiland waar ze pas vier maanden wonen.

Daar stond hij dan in het Ergilio Hatostadion in Willemstad, met zijn rechterhand op zijn hart. Uit de speakers schalde het voor hem onbekende volkslied van Bonaire, Tera di solo y suave biento. Het land van zon en zachte wind. De teamgenoten naast hem zongen vol furie mee. Het kippenvel sprong, ondanks de verzengende hitte, op zijn armen. Starend naar de vlag van zijn 'nieuwe vaderland' kwam bij Teun Martens het besef dat een al lang opgegeven droom werkelijkheid was geworden. Sinds afgelopen zondag is hij voetbalinternational, net als zijn Gennepse reisgenoot Tom Verbeek, die als invaller in de Nations Leaguewedstrijd met de Bahama's (1-1) zijn debuut voor Bonaire zou maken. "Dat dit me zou overkomen, had ik nooit verwacht", zegt Martens (21).

Een halfjaar geleden woonde hij nog in Noord-Limburg. Op Bonaire was Martens nooit geweest. Het was dat Verbeek, zijn oud-ploeggenoot bij Vitesse'08, hem meevroeg. "Ik had een mbo-studie afgerond en wilde weg uit Nederland. Ik was klaar met het gezeur over alles en om niets. Ik stond op het punt om naar Zweden te gaan. Ik had daar een woning en werk geregeld." Maar inmiddels vertoeft hij al enkele maanden op Bonaire. Zijn werk? Ligbeddenverhuurder bij een beachclub in Rincon. Samen met Verbeek (36) leeft hij sinds begin augustus in een hut op honderden meters van een strakblauwe zee. Mandarijnkleurige muren, witte pilaren en een houten veranda. Een kokosnotenboom voor het huis en een buitendouche ernaast. "Het leven is hier lekker", zegt Verbeek. "Elke dag is het 30 graden, iedere ochtend neem ik een duik. Alleen het wegennet is om te huilen. Overal zitten kuilen en gaten.”

Verbeek kan erom lachen. Voor hem is Bonaire een uitweg. Na tien jaar als docent sport en bewegen te hebben gewerkt op het ROC was hij toe aan iets nieuws. Het einde van een relatie opende de deur naar een buitenlands avontuur. Via een vriendin kwam hij bij het MBO Bonaire terecht. Na een open sollicitatie werd hij aangenomen. "Dat ik nu mijn familie en vrienden mis, is logisch", zegt Verbeek. "Ik kom hier mezelf tegen, leer onzekerheden overwinnen. Daarvoor ben ik ook naar Bonaire gegaan."

Ze moeten met z'n tweeën een taalbarrière overwinnen. "Iedereen spreekt hier Papiaments", legt Verbeek uit. "Ik praat het na een beginnerscursus via het werk een beetje, mijn woordenschat is enorm gegroeid de laatste tijd”. Om in de gemeenschap opgenomen te worden, besloten Martens en Verbeek te gaan voetballen. "Toen ik nog in Nederland was, kreeg ik al berichtjes van de voorzitter van de club SV Vespo", zegt Verbeek. "Vespo is het Feyenoord van Bonaire. Real Rincon het Ajax hier. De topteams in de Bonaire League zijn van het niveau derde klasse in Nederland. Zes van de acht andere teams hebben beduidend minder kwaliteit. Neemt niet weg dat de jongens hard zijn. Dat ik veel tikkies krijg.”

Met hun voetbalachtergrond vallen ze op. Martens als kind van Vitesse'08, Verbeek als oud-speler van Juliana'31. Niet dat ze zo bij het nationale elftal van Bonaire terechtkwamen overigens. "Ik kwam die ploeg in de sportschool tegen en raakte met de bondscoach aan de praat", zegt Martens. "Ik kon de volgende dag al meetrainen. Spelen voor Bonaire was geen probleem. Dat was met mijn Nederlandse paspoort mogelijk”. In oktober reisde Martens al mee naar Saint Kitts, voor de wedstrijd tegen de Britse Maagdeneilanden. Zijn debuut volgde een maand later pas, tegen de Bahama's. "In Curaçao, omdat de twee stadions in Bonaire zijn afgekeurd door de FIFA vanwege te slechte velden. Ik waande me een weekend lang profvoetballer.”

Alles was geregeld door de bond van Bonaire, dat voor het eerst deelnam aan de Nations League. "We trainden een dag voor de wedstrijd in het stadion, betraden het veld en de vlaggen werden gewapperd zoals in de Champions League. En ik moest ik zelfs een dopingtest doen", zegt Martens nog altijd vol ongeloof.

Bron : De Gelderlander
Bookmark and Share

Bekijk ook


Terug