Zuid-Amerika Midden-Amerika Cariben

La Chispa is dé website voor liefhebbers van Latijns Amerika. Journalistiek, betrokken, informatief, scherp. Een interactieve community met echte chispa: levendig en met passie.

Kunst & Cultuur

Stap voorwaarts naar het verleden

Datum : 05/04/2019
Land : Peru

Stap voorwaarts naar het verleden

Julio Cusurichi mag dan wel de prestigieuze Goldman Milieuprijs gewonnen hebben voor zijn bijdrage aan het creëren van enorme reservaten voor inheemse volken in het Amazonegebied, in zijn geboortedorp wordt hij gewoon ‘Pino’ (kolibrie) genoemd.

Zoals duizenden andere inheemse Peruanen heeft Cusurichi een naam die thuis gebruikt wordt, en een andere waarmee hij ingeschreven staat in de burgerlijke stand. Zowel zijn identiteitsbewijs als andere officiële documenten gebruiken slechts zijn christelijke voornaam. Jarenlang weigerden ambtenaren inheemse namen in te schrijven omdat ze een sterke voorkeur hadden voor Spaanse of Engels-klinkende namen zoals Roosevelt of Jhon.

Aan die praktijk komt langzaam maar zeker een eind dankzij een initiatief van Peru’s nationale bevolkingsregister Reniec om medewerkers te trainen in het gebruik van inheemse namen uit de 48 verschillende inheemse talen van het land.

“Omdat de door hen gekozen namen voor hun kinderen vaak niet geregistreerd werden, kregen ouders het idee dat deze namen niet gewaardeerd werden”, aldus Danny Santa María, onderzoeker bij Riniec. “We willen het gebruik van inheemse namen stimuleren en ze op de juiste manier op geboortebewijzen en identiteitsdocumenten vermelden.” Dit project sluit aan op een ander project dat al sinds 2012 loopt, dat van de Schat aan Namen dat namenlijsten van de 55 inheemse volken van Peru aangelegd heeft.

Anoshka Irey, een inheemse Harakmbut, besloot het beste van beide werelden te combineren en haar zoon Tey Adriano te noemen. Tey, nu vier jaar oud, betekent in het Harakmbut sterk, hard, macho. Maar hij heeft ook de Spaanse naam Adriano. “Ik wil dat hij sterk wordt en ook dat hij zijn cultuur kent en zich niet schaamt om inheems te zijn”, vertelt de 37-jarige moeder uit het Amarakaeri Reservaat in Madre de Dios.

De Schat aan Namen en het project van Riniec sluiten aan bij Peru’s pogingen inheemse talen te beschermen. De kleinste daarvan, Jaqari, telt slechts 500 sprekers in een afgelegen, bergachtig gebied ten zuiden van de hoofdstad Lima. Maar het land telt ook vier miljoen Quechua sprekers, terwijl er nog eens zo’n aantal die taal buiten Peru spreekt.

Nancy Callañaupa, een 47-jarige lerares uit Chinchero in de Heilige Vallei in Cuzco, wordt liever Phallca Wilkanina genoemd, namen die ze van haar grootouders gekregen heeft. “Phallcha is een heilige bloem die bij ons in de heuvels groeit en Wilkanina is de hoedster van het heilige vuur”, zegt ze. Zo’n naam “geeft je kracht, maakt dat je op een bepaalde manier in het leven staat”. Maar als je gewoon een naam krijgt, een waarvan je de betekenis niet kent, kun je je niet vereenzelvigen met je afkomst, met je wortels”, legt ze uit. “Dat vind ik belangrijk, want zonder wortels kun je niet groeien.”

Bron : The Guardian
Bookmark and Share


Terug